บทที่ 134 แยกกันยังดีกว่า

ภายในห้องนอนที่มีเพียงแสงสลัวราง พริมดาวนั่งตัวลีบอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งราวกับต้องการจะตีตัวออกห่างจากทุกสิ่ง ในขณะที่ชลสิทธิ์ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างเชื่องช้า แล้วเดินตรงเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังของเธอ

ฝีเท้าของเขาแผ่วเบาแทบไร้เสียง แต่ท่ามกลางความเงียบสงัดที่ปกคลุมห้องนี้ การเคลื่อนไหวของเขาก...